PostgreSQL dünyasında veri kopyalama ve senkronizasyon ihtiyaçları uzun yıllar boyunca fiziksel replikasyon (Streaming Replication) ile çözülmüştür. Ancak fiziksel replikasyonun "ya hep ya hiç" mantığı (tüm kümenin/cluster'ın birebir kopyalanması zorunluluğu), modern ve dağıtık veri mimarilerinin esneklik ihtiyaçlarını karşılamakta yetersiz kalmıştır. PostgreSQL 10 ile birlikte yerleşik (native) olarak sunulan Mantıksal Replikasyon (Logical Replication), verileri fiziksel dis

PostgreSQL mimarisinde yüksek kullanılabilirlik (High Availability), veri güvenliği ve yük dengeleme (Read Scaling) çözümlerinin temelini Fiziksel Replikasyon (Physical Replication) oluşturur. Yaygın olarak Streaming Replication (Akış Replikasyonu) olarak adlandırılan bu yöntem, veri tabanındaki değişiklikleri bayt seviyesinde (low-level byte-by-byte) yedek sunuculara aktarır. Bu teknik makalede; PostgreSQL'de Streaming Replication mekanizmasının arka planındaki mimariyi, WAL

Veri tabanı yönetiminde yüksek kullanılabilirlik (High Availability), felaket kurtarma (Disaster Recovery) ve yük dengeleme (Load Balancing) süreçlerinin merkezinde replikasyon (kopyalama) yer alır. PostgreSQL, verileri bir ana sunucudan (Primary/Master) bir veya birden fazla yedek sunucuya (Standby/Replica) aktarmak için çeşitli yöntemler sunar. Bu yöntemlerin en yaygını ve PostgreSQL’in varsayılan (default) olarak kullandığı mekanizma Asenkron (Asynchronous) Replikasyon'dur

Veri tabanı sistemlerinde güvenilirlik ve veri bütünlüğü, birçok işletme için sistem performansından bile önce gelir. Özellikle finans, bankacılık, e-ticaret veya kritik hasta takip sistemleri gibi alanlarda tek bir satır verinin dahi kaybolması kabul edilemez bir durumdur. PostgreSQL, bu yüksek güvenlik gereksinimini karşılamak amacıyla Senkron (Synchronous) Replikasyon mekanizmasını sunar. Bu makalede; senkron replikasyonun ne olduğunu, asenkron modelden farkını, nasıl çalı